Maxhun OSMANAJ : Buqetë poetike

Maxhun OSMANAJ

 

METAMORFOZË

Të mbolla në çdo stinë

Pa pyetur meteorologun çfarë thotë

Si farë e shëndoshë, e fortë

Që nuk dështon, mugullon

Prita nëpër stinë, besova

Për një vegjetacion

Vallë, mos harresa

Gëlltiti embrionin...

Sa keq, moj!

Veç një brymë e fatit

Për dreq, të vyshku

Dëshpërimi më sundoi si një skllav...

KËTO NGJYRA VJESHTE DHE KY SHI...

Këto ngjyra vjeshte si pikturë- mall

Bien lehtë, pafajësisht mbi shpirtin tim

Zhytem i humbur pranë dritares, rri pa fjalë

Çdo pikë shiu ma kthen një ngacmim.

Ky shi kthehet në një zë që nga larg më thërret

Humb në këtë mjegull, nga një kohë tretur

Pak puth tokën, pak mua më vret...

Shpalos diçka n'arkiv, çfarè më ka mbetur.

Në fund të shiut, një rreze më përkëdhel

Si kujtim i ngrohtë, përcjell vjeshtën që po shkon 

Në çdo ngjyrë vjeshte, ka diçka që vjell

Si lumë i qetë, pa zhurmë koha n'mua udhëton...

NGJYRAT E VJESHTËS N'SYTË E MI

Kjo vjeshtë, n'sytë e mi po mbytet

Ah, unë s'jam piktor ta pikturoj !

Malli i një kohe, më lodron, n'mua zhytet

Tani edhe melodi zogjsh më s'dëgjoj.

Nëpër degë, gjethet e arta vallëzojnë

Era, si kujtime të vona i përkund

Dielli i lodhur me rreze diçka bisedojnë

Edhe mua nga mendimet më shkund.

Në pasqyrë shpirti, liqeni përzien ngjyra 

Tingujt e mallit  ndizën dhe shuhen ngadalë

Ndoshta, kjo është ajo uvertyra

Që vjeshta më flet me zë të qetë- real.

BESËLIDHJA NË SHESHIN E GJERGJIT

(Protesta gjithëkombëtare në Tiranë, kërkohet drejtësi për ish udhëheqësit e UÇK-së që po mbahen në HAGË)

Shqiponjat  shqiptare zbresin në Tiranë,

Për t'i thënë padrejtësisë, kujdes!

Çlirimtarët e burgosur gjithçka dhanë,

Për tokën e vet, secili i gatshëm të vdesë.

Gjergji kryekomandant, me burrëri i priti,

Nga të gjitha viset shqiptare,

Besëlidhja Shqiptare një alarm e ngriti,

Nuk janë fajtorë zemrat çlirimtare.

Plaga e shqiponjave, pas një çerek shekulli gjak kullon,

Loti i nënave n'kërkim të zemrave s'është tharë,

Ku është fati i tyre, përgjigja mungon,

Në çdo mëngjes, zgjohemi me nga nja varr-ë.

Bashkë dua t'u shoh, rodhi një porosi,

Vetëm ashtu zëri ynë i drejtë jehon,

Asgjë nuk kërkojmë, vetëm DREJTËSI,

Nëse nuk mbrojmë lirinë, gjaku na mallkon!