Bali HAXHIU : Buqetë poetike

Bali HAXHIU

 

AH, SA DO TË DËSHIROJ

Ah, sa do të dëshiroja ta kthesh kokën edhe njëherë të më shikosh me ata sy të shkruar e plot sharm, po më lë kështu të të kujtojë vetëm në ëndërr.

Ah, sa do të dëshiroja të bëhmm ëngjëlli yt me shkëlqimin d dritës së hënës të vije te dritarja e dhomës tënde të shkruajz vargjet më të bukura dhe t'i këndoja si zog mali.

Por ëdhtë bukur vështirë t'i gjej ato fjalë t'i shkruaj për për Ty kur ti je vet kopshti me lloj-lloj lulesh të bukura ngjyra-ngjyra që kundërmojnë aromën më të këndshme që ma kënaqin dhe ma këndellin shpirtin.

Më thuaj si të shkruaj për ty, kur në sytë e t'u shoh të gjitha ngjyrat e ylberit, më magjepsin të të dua edhe më shumë.

Më thuaj si të shkruaj dhe t'i gjej fjalët për ty, kur në fytyrën tënde të bukur dhe në buzëqeshjen tënde shoh rrezet e diellit që shkëlqejnë si margaritar, dhe më bëjnë ta dua jetën edhe më shumë!

Ah, sa do të dëshiroja!

KUR JAM ME TY

Kur jam me ty në shpirt ndjej qetêsi,

Je si rreze dielli, në mëngjes kur agon,

Ma kthjellon mendjen, ma freskon,

Je si hëna në qiell kur ndriçon.

Kur jam me ty ndihem shumë mirë,

Si sythi kur çel në të bukuren stinë,

I shkathtë si skifteri kur fluturon në qiell,

Ma qetëson shpirtin të shkruaj poezinë.

Kur jam me ty lehtë poezi shkruaj,

S'kam nevojë tē jem me emër poet,

Për ty më vijnë fjalët, shumë pa mdnduar

Kur jam me ty e kam botën n'duar.

Kur jam me ty shumë lumturohem

Kur të shoh me sy, me mbyt sevdaja

E ndiej veten mirë shumë krenohem,

Pa ty s'kanë vlerë perlat as paraja!

NJË ZË POETI QË S'VDES KURRË, KISHTE THËNË

Njē zë poeti që s'vdes kurrë, kishte thënë:

Atdheu është sinonim i fjalês atë dhe nënë,

Atdheu është zemêr, që rreh për çdo njeri,

Në gjakun e dëshmorëve i ka rrënjët e tij.

Atdheu është strehë e sigurt për çdo njeri,

Atdheu është shpresa, buzëqeshje dhe këngë,

Atdheu është gjaku i pastër dhe dritë,

Është oksigjeni, që na i mbush mushkëritë.

Në zemër të tij ka kuptim dashuria,

Është paqja, êshtë gëzimi, është liria,

Është ylli që ndez mbi netêt e errëta,

Është frymë që s'pranon prenga.

Atdheu, Paqja, Dashuria, Liria,

Katër arterie të shpirtit tonë,

Si dielli, si deti, si qielli, si era,

Që kurrë nuk shuhen, kurrë s' na lenë!