Fazli FERATI : Buqetë poetike

Fazli FERATI

 

KISHA DASHTË ...

Sa kisha dashtë

n’portë

t’mos më trokisni

e as me gjuhën e shpirtit

aq ëmbël t’më flisni

Tani

mendja ma thotë

dua trokitjen tënde

aq bukur që tingëllon

edhe…

sikur vuajtja t’më kaplon

U dhashë pas teje

si lumi pas shtratit të tij

S’dua t’ju humbas

pas gjurmëve tuaja

do të vij

S'MUJ MË T'DASHTË

S’muj më t’dashtë 

ty

që i do të gjithë

S’muj më t’dashtë

as ty

që s’e do askënd

Muj më t’dashtë

vetëm ty

që i do

ata që t’dojnë

MORI LETRËN

Vjen me hapa të lehtë

e thelluar në mendime

mori letrën në dorë

lexonte me ofshama e rënkime

Buzët i dridhën

e sytë iu mbushën me lot

duke kujtuar atë çast të hidhur

që i dukej sikur t'ishte sot

Në mes të rreshtave

herë pas here pushonte

me sy të përlotur

i thosha të qëndronte

E mori veten

qëndroi e fortë

raste të hidhura

mos pastë kush n'këtë botë