Ismet TAHIRAJ : Buqetë poetike

 

PA BORXHE PA FTIGË

Shi bie shi i imët misërishteve

Mua me hapën udhë

S’kam mbërthecka kallamishteve.

Hëna nise sosë si për dekor

Rri në qiell

Mua rrëshira s’ më djeg

Pa borxhe jam ,pa fëtigë.

S’i bëjë parulla afisheve

E mëndafshtë më endet këmisha.

Ne vete me veten ,pastrohem çdo ditë

Dal strall i vjetër bëjë veç dritë...

ZI E KEQ

Tri shkallë

Shkallmuar

Bereqetin

Tri  stuhi

I futën  tinëz

Ajme  hanë bullgur

Që i shpërbleu

I zi ,I keqi

URITHI

Urithi

Ka hambar

Përplotë begati

Si në përrallë

Është çudi.

Ushqimi më klasifikim

I gjithë dorës së parë.

S’ka fare shqetësim

Ka tepër durim,

2.

Nuk përbalt’

Sa i ka  këmbët të pastër

Sa i shkëqen gëzofi

i njëjt  i mbetet

i gjithë motmoti.

Shtratin e krijoj

Pjerrtas  plotë pasion

Dhëmbët e bardhë

Ndërgjithë  gjitarëve

Ndihet krenar.

Lëvizë  më maturi

Orë biologjike e tij….

EDHE KOMBI I THARTË TURIT

Eja te lëvrojmë arën

Se humbës jemi për mos farën.

Koha thinjët ,na truan dikush

S’jemi ketra si  do kush.

Arën drojë na kallin

Nga shterpësia

Hëna  na bëhet e shpërlarë tepsia

Nguca keq na bëhet fqinjësia.

Po dhe kombi na i thartë turit

Rrënjët tona na i brejnë minjtë