Poezi

Saturday, November 8, 2025

Ismet TAHIRAJ : Buqetë poetike


 










PA BORXHE PA FTIGË

Shi bie shi i imët misërishteve

Mua me hapën udhë

S’kam mbërthecka kallamishteve.

Hëna nise sosë si për dekor

Rri në qiell

Mua rrëshira s’ më djeg

Pa borxhe jam ,pa fëtigë.

S’i bëjë parulla afisheve

E mëndafshtë më endet këmisha.

Ne vete me veten ,pastrohem çdo ditë

Dal strall i vjetër bëjë veç dritë...


ZI E KEQ


Tri shkallë

Shkallmuar

Bereqetin

Tri  stuhi

I futën  tinëz

Ajme  hanë bullgur

Që i shpërbleu

I zi ,I keqi


URITHI


Urithi

Ka hambar

Përplotë begati

Si në përrallë

Është çudi.

Ushqimi më klasifikim

I gjithë dorës së parë.

S’ka fare shqetësim

Ka tepër durim,

2.

Nuk përbalt’

Sa i ka  këmbët të pastër

Sa i shkëqen gëzofi

i njëjt  i mbetet

i gjithë motmoti.

Shtratin e krijoj

Pjerrtas  plotë pasion

Dhëmbët e bardhë

Ndërgjithë  gjitarëve

Ndihet krenar.

Lëvizë  më maturi

Orë biologjike e tij….



EDHE KOMBI I THARTË TURIT


Eja te lëvrojmë arën

Se humbës jemi për mos farën.

Koha thinjët ,na truan dikush

S’jemi ketra si  do kush.


Arën drojë na kallin

Nga shterpësia

Hëna  na bëhet e shpërlarë tepsia

Nguca keq na bëhet fqinjësia.


Po dhe kombi na i thartë turit

Rrënjët tona na i brejnë minjtë

Fazli FERATI : Buqetë poetike

Fazli FERATI

 










KISHA DASHTË ...


Sa kisha dashtë

n’portë

t’mos më trokisni

e as me gjuhën e shpirtit

aq ëmbël t’më flisni


Tani

mendja ma thotë

dua trokitjen tënde

aq bukur që tingëllon

edhe…

sikur vuajtja t’më kaplon


U dhashë pas teje

si lumi pas shtratit të tij


S’dua t’ju humbas

pas gjurmëve tuaja

do të vij


S'MUJ MË T'DASHTË


S’muj më t’dashtë 

ty

që i do të gjithë


S’muj më t’dashtë

as ty

që s’e do askënd


Muj më t’dashtë

vetëm ty

që i do

ata që t’dojnë


MORI LETRËN


Vjen me hapa të lehtë

e thelluar në mendime

mori letrën në dorë

lexonte me ofshama e rënkime


Buzët i dridhën

e sytë iu mbushën me lot

duke kujtuar atë çast të hidhur

që i dukej sikur t'ishte sot


Në mes të rreshtave

herë pas here pushonte

me sy të përlotur

i thosha të qëndronte


E mori veten

qëndroi e fortë

raste të hidhura

mos pastë kush n'këtë botë

Kumrie SHALA : Buqetë poetike

Kumrie SHALA









 


MË PRITË


Çdo ndarje kushton,

Çdo kohë pa ty dhemb,

Çdo qelizë rënkon

Kur mungon përqafimi yt.


Humbëm shumë kohë pa u pa,

Ëndrrat më trazojnë çdo natë,

Që nga dita që u ndamë,

Më nuk pata fat…


Pa fjalë, pa përqafime,

Jetoj çdo ditë në kujtime,

Kur do të kthehet

Buzëqeshja jote e imja?


Të vallëzojmë mbi lule,

Në fusha e male të shëtisim,

Si zogj të vegjël të ikim,

Lule më lule nektar të thithim.


Koha pa dëshirën tonë po ik,

E ti, zemër e dlirë, në lëndinë më prit,

Tek kroi në bjeshkë, aty ku buron,

Ku zemrat tona u lidhën përgjithmonë.


KËNGA QË KURRË NUK U SHUA...


Ditët me shi janë këngët e mia,

ato s’do të mbarojnë kurrë…

se fundi i tyre do të jetë funerali im.


Pres me mall ribashkimin e viteve,

të dëgjoj sërish melodinë e zemrës sime.


Afër zjarrit, e humbur në kujtime,

shikoj flakën si vallëzon me ritmin e dashurisë.

E vera e kuqe që vrapon në damarët e mi,

si gjaku me tension të lartë.


Bashkë me zjarrin, në flakën e shumëfishtë,

rikujtoj lumturinë e përjetshme me mall.


Shpirti i trazuar, i frikësuar ndërkohë,

shëtit i vetëm, me plagë e me dhimbje,

në dhomën e errët të vetmisë…


Por kënga ime, sado që të digjet,

nuk shuhet kurrë,

se lindë çdo herë nga hiri i shpirtit tim.


QEFI QË VERBOKA


Fluturuat si zogj në krah të njëri-tjetrit,

ju krijesa pa vlera,

vallë, a do t’ju zë bashkë pranvera?


Për ju, tradhtia nuk peshon,

vapa e gushtit iku,

por juve s’ju bëhet vonë.


Dëshirat e errëta ju verbuan,

u mbështollët në një trup

si mishi me thua.

U bëtë heronj për një amanet të rremë,

“heroi i vetëshpallur” ka për t’ju nemë!


Në ëndërr do t’ju vijë:

e do t’ju mallkojnë zogjtë e mi,

kush i shpartalloi?

Se unë këtë gjë

do ta bëja kur isha i gjallë!

Por për mua s’ka pasur peshë

bashkimi kombëtar.


O ju krijesa pa vlera kombëtare,

në emër të patriotizmit po bëni pazare!

Shpejt do të pendoheni

për veprat pa vlerë,

bota s’është e verbër,

çdo gjë në dritë do të del.


Eh, qefi qenka i shtrenjtë,

këtë s’e paskam ditë!

Por juve të shkretëve

ju paskan verbuar sytë.


Si nuk po ju vjen rëndë për këtë gjest,

fëmijët e bashkëshortsinë

çdo ditë po i preni në besë.


Eh, qefi, po, ti verboke sytë!

Medet o medet!


MOS PËRDHOS EMRIN TIM

(Kushtuar Azem Shkrelit)


Sa shumë kthesa e bregore,

Fusha, male plot gjelbërim,

Mbushur plot me shtojzovalle,

Është i bukur vendi im.


Shoh qiellin plot me re,

Vallë ç’të gjeti, vendi im?

Plotë laraska shtegtojnë me klithma,

Po “vajtojnë” me pikëllim.


Ulërojnë, lëshojnë sokëllimë,

Ngrihen dolli mbi emrin tim.

Ah, sikur të ngrihesha njëherë nga varri,

Si luftëtari Konstantin,

Drejt në Shkrel të shkoj vetëtimë!


Më mbaj, o dhé, mos m’i shtrydh eshtrat,

Mos m’i lëkund, mos m’i trazo.

Emrin tim mos ma përmend!


Vallë, a lashë pas unë dikë

Që përbuz kujtimin tim?

A ka njeri në këtë dhé

Që t’i ndalë këta faqezinjë?


Ju, ku jeni, fëmijët e mi?

Pse duroni këto marrëzi?

Pse lejoni të më nënçmojnë,

Edhe të vdekur qetësinë ma prishin?


Ngrihuni pra, kundërshtoni,

Mos ta përdhosin emrin tim,

Se këto shkrepa kafshojnë përbuzjen.


O Ti, Shkreli im,

Ruaje emrin tënd,

Që është edhe emri im!

Friday, November 7, 2025

Mirushe H.MUSA - FAMILJA LEGJENDARE

Mirushe H.MUSA










Familja Legjendare


Nanë Zahidja shqiponjë krenare,

Rritë n'Prekaz një familje t'madhe

Luftojnë burrat me fëmijë e gra,

Nëpër plumba bëhen mur në kala. 


Bacë Shabani, ai trim kreshnik,

Por si malet në këmbë u ngrit.

Plaku i urtë në ballë të oxhakut,

Veç me pushkë tha: Ruhet pragu."


Në Prekaz në atë Kështjellë,

Me dinakëri hasmi bën rrethimin. 

E gjithë familja futet në betejë,

Me hy ne kullë s'e lejon armikun. 


Me këngë Ademi nis me luftue,

"Nuk mposhtem nga asnjë armik.

Letë ecë gjeku si lum e përrue,

Në kulla s'vdesin burrat me plis.







Shkrep mbi tanke, gjylet e topit,

Kjo është kulla e Gjergj Kastriotit.

Keq ke hyrë, mor shkja, në valle,

Kjo tokë është Shqipëri e madhe.


Po thërret Hamza si petrit mali,

Unë tha jam mik i Marash Palit.

Që luftoi në saraje të Shkodrës, 

Sulltanve të turkut u vuri zjarrin.


Autokton jemi në trojet tona,

Na tregon plisi dhe shqiponja.

Pellgu i ujit rrjedh burim tjetër,

Jemi Pellazg, populli më i vjetër.


Prapë vjen marsi sjellë pranverë,

Lule të reja në konak kanë çelë.

Oxhaku i vjetër tymon tym të zi,

Djepat në Prekaz lindin filiza të ri.


Me 7 nëntor 2025 nga Gjermania 

Kimete Krasniqi - Buqetë poetike

Kimete KRASNIQI
 










FLUTURO  DALLËNDYSHE

 

Fluturo dallëndyshe, 

Kalo mbi atë qiell,

Rrezo sikur hënë,

E ndriço si diell.

 

Fluturo mbi male,

Mbi lisa të lartë,

Bëje strofullin tënd,

Në atë vend të artë.

 

Fluturo mbi   fusha,

Me lule e gjelbërim,

Të fala me shëndet,

Mi bën vendit tim. 

 

Shko rreth shtëpisë time,

Ndalu mbi  çati,

Këndo këngë të bukura,

Më t’bukurat që i di ti.

 

Kur  t ‘ndjehesh e lodhur,

Zbrit në atë oborr,

Në kopshtin bukur,

Si nuse me kurorë.

 

Ndalo te burimi,

Ndër hije në mal,

Fresko krahët tu,

Me ujë qelibar.

 

M’i fal edhe mua, 

Ata krahë një ditë,

T‘ngrihem mbi atë vend,

T’i jap rreze e dritë.


TI MOJ ERË


Ti moj erë që fryen nga mali,

E me vete sjell freskinë,

Ma gëzo sot zemrën time,

Më dhuro gjithë dashurinë.


Mos e merr me vete borën,

Të më ngrini me acar,

Fryj nga jugu e më sjell verën,

Veq ngrohtësi dua të marr.


Mos e sjell shiun e vjeshtës,

N’pika loti të më ngjajnë,

Valëzo leht si valët e detit,

Ma qetëso shpirtin e bardh.


Mos i sjell ato re t’zeza,

Dritën e diellit të ma ndalin,

Më dhuro lule të bukura,

Veq aromën të ma falin.


Merr me vete rrezën e hënes,

Netët e errëta t’mi ndriqoj,

Atje lart më  sjell dhe mua,

T’bëhem  yll e t’a shoqëroj.


Nga atje kemi ardh…..

 

Shiko bija ime,

Nga atje ku dielli lind,

Si një zog shtegtar,

Kam ardhur një ditë.

 

Atje bija ime,

Hëna ku bën dritë,

Në atë vend të bukur,

S‘pari hapa sytë.

 

Si ti që je sot,

Atje e vogël isha,

Atje larg shumë larg,

Shtatin tim e rrita.

 

Atje kam pirë ujin,

Që rrjedh në shpatije,

I pastër si loti,

I ftohur ndër hije.

 

Atje ndër atë qiell,

Me yje plot,

Atje shumë kam qeshur,

Shumë kam derdhur lot.

 

Atje bija ime,

Ku prindërit i kam,

Me shumë dashuri,

Emrin ma kanë dhënë.

 

Atje n’ato fusha,

Në ato rrugë malore,

Atje i kam kujtimet,

Më t’bukura rinore.

 

Pranë atyre maleve,

Gjendet një shtëpi,

Atje shumë kam lozur,

Kur kam qenë fëmijë.

 

Në atë vend të bukur,

Kalova rininë,

Atje për herë t’parë,

Ndjeva dashurinë.

 

Dëgjo bija ime,

Unë po  të jap fjalë,

Një ditë do të kthehemi,

Andej nga kem ardhë.

 

Atje do të kthehem,

Në atë vend të bardhë,

Se në tokën time,

Dua t’kem një varr.



NUK U DORËZOVA  NË JETË


Nuk u dorëzova as kur arsye pata,

Acarin shkriva nganjëherë me lot,

Edhe kur diell nuk kishte për mua,

Kurrë nuk u bëra  se kisha të ftohët.


Zhgënjimet i gëlltita nganjherë të tëra,

Vazhdova rrugën e kurr nuk u ndala,

As shiun me shtërngatë nuk e përfilla,

As orteket  e borës që kisha përpara.


Nuk e di forcën shpesh ku e gjeja,

Që shpirtin e lënduar të mbushi fuqi,

E çmendur isha nga ato që dëgjoja,

E gjërat e liga nuk kishin kufi.


Por si me magji edhe kohën e ndërroja

Dallgët e zeza i shpërndaja lehtë,

E diellin  afrova mbi supet e mia,

E kurrë  s’u  dorëzova  moj e bukura jetë.


AH JETË


Ah jetë o jetë….

Herë më vjen rëndë,

E herë më vjen e lehtë,

Herë më vjenë si puhizë,

Që më sjell freski,

Herë më vjen si mjegullë,

Mi vërbon këta sy,

E kur  me re të zeza, 

E mbulon atë qiell,

Më sjellë shumë të ftohët,

Kur më ndalë atë diell,

Ah jetë o jetë….

Përse je kaq e vështirë,

Askush në këtë botë,

Nuk don të t’sheh mirë,

E dallgët e tua,

Shpesh m’bëjn të mërzitem,

Gurët që mi hedhin,

Nuk më lënë të ngritem,

Kur ndjehem e lodhur,

E shoh sa kam gabuar,

Shumë njerëzve n‘këtë botë,

Me shpirt u kam besuar,

E mbes në dilemë,

Si duhët të veproj,

Mos t’i zgjas kujt dorën?

Apo prap të ndihmoj?

Kësaj formule të vështirë,

Nuk mund t’i gjej zgjidhje,

Mendimeve të trubullta,

Fundi nuk u vije.

Ah jetë o jetë….

Saherë më ngushton,

Kur me njerëz të ligë,

Rrugët mi ngatërron,

Eci si e humbur,

Me kokën rënduar,

E  gabimet  e mia,

Më bëjn për t’mësuar,

Se ata që i ke dashur,

Atyre që u ke besuar,

Në kohët më të vështira,

Gjithë t’ligë janë treguar,



DATË E SHKRUAR NË HISTORI


Atë ditë n’këmbë u ngrit Ismaili,

Burri i urtë  me mjekërr t’bardhë,

Se kjo tokë zot i ka shqipet,

Me i tregu gjithë botës mbarë.


U nisë plaku për në Vlorë,

Bashk me burrat e Shqipërisë,

Mbi këto toka përgjithmonë,

Me i mbjellë rrënjet e lirisë,


Ushtoi kënga e ra kushtrimi,

N’këmbë u ngrit gjithë Shqiptaria,

Shkupi Struga e Ulqini,

Gjithë Kosova e Çamëria.


T’gjithë të bashkuar kokë më kokë,

N’dorë flamurin kuq e zi,

Pavarësinë në Vlorë e shpallën,

Rrnofsh sa malet o Shqipëri!

Monday, October 20, 2025

Përshtypje - Mehmet RREMA

Mehmet RREMA

 










PËRSHTYPJE - Mehmet RREMA 


DUKE DEGJUAR RADIO VLEREN

E kisha parë shpesh logon e kësaj radioje, por, ngaqë nuk jam shumë praktik me këto punët e internetit, nuk i jepja shumë rëndësi. E quaja një reklamë të zakonshme, si shumë të tjera. Nuk doja as ta provoja, për të mos shpenzuar bytët. Duke qenë një radio, besoja se, të paktën, do të kishte nga ajo muzika tallava që, për dreq, na çan veshët sa herë dalim në rrugë, ku ose ndonjë makinë, ose shitësit e kasetave, apo ndonjë lokal, të bombardojnë me muzikë greke, sllave, turke, arabe, apo me tallava shqiptare që s’e di kujt kombi i takon.

   Një mbrëmje, rastësisht, diç më shtyu ta provoj. Thashë me vete: “Të shikoj çfarë vlerash do të na shesë kjo radio.” Mendova se edhe kjo do të fliste për “standarde evropiane”, siç thonë shpesh televizionet tona në Shqipëri, ku “standardet evropiane dhe ato euroatlantike” janë bërë apoteozë e ditës. 

   E hapa dhe dëgjova zërin e moderatorit. Nuk e njihja dhe nuk dija kush ishte Agim Gashi. Pasi përmendi dy-tri emra dhe i përshëndeti, dha një këngë të kënduar nga i pazëvendësueshmi Qamili i Vogël. E dëgjova me shumë ëndje. Thashë me vete: “Kjo po që është këngë, kjo është vlerë! Bravo, po ku e paska gjetur!” I harrova bytët dhe vazhdova ta dëgjoj me kënaqësi.

Sapo mbaroi kënga, Kryeredaktori Agim Gashi tha:

“Tani ia kalojmë linjën koleges, mikes sonë, moderatores Lili.”

“Faleminderit, kolegu Agim!” – u përgjigj tjetra.

Një zë i ëmbël, i kthjellët dhe i vendosur.

“Tani kalojmë në poezinë e radhës,” tha. “Një poezi nga poeti që e adhuroj shumë, Bedri Dula.”

Këtë poet e kisha prej kohësh në grupin e miqve të mi të nderuar në rrjete. Poezi të bukura, që të ngazëllejnë. Thashë me vete: “Të shoh kush do ta recitojë.” Nuk e dija se recituesja do të ishte vetë kjo Lirije. Nisi të recitojë… një interpretim i bukur, që të mbërthente për ta dëgjuar e të bënte të thoshe: “Ishalla kjo poezi të jetë sa më e gjatë!”Interpretimi më çoi në vitet e largëta kur shkoja në Teatrin Kombëtar, aty ku interpretonin aktoret e mëdha: Tinka, Violeta, Margarita e të tjerë. Thashë me vete: “Ta hajë dreqi, një artiste e tillë të emigrojë, kur shumë bukur mund të interpretonte në teatrin tonë në Tiranë!” Por u mundova të qetësoja veten. Sa djem e vajza, sa artistë, sa specialistë të të gjitha fushave kanë ikur… Eh! Edhe kjo, si shumë të tjerë, me këtë zë, me këtë diksion dhe interpretim plot pasion, e ka pasur vendin e vet të merituar.Pasi mbaroi poezinë e parë, tha:

“Dhe tani, një poezi nga Haxhi Muhaxheri, Jahe Fida, Remzi Limani dhe dy të tjerë.”Interpretim i përsosur.Poezitë ishin të bukura dhe përzgjedhja tregonte se kjo nuk ishte një radio “tallava”, por një radio me vlera — Radio Vlera!Vlera e saj qëndron në përzgjedhjen e materialit dhe në seriozitetin e interpretimit.

   “Shyqyr!” – thashë me vete. “Nuk kemi më Radio Tiranën që të na përcjellë vlerat e vërteta kombëtare, por kur vlerat ekzistojnë, ato dalin diku. Ashtu si lulja që çan dëborën, edhe vlerat dalin në dritë. Dhe ja, doli Radio Vlera!”

Nuk janë VIP-at që dalin nëpër televizione e tregojnë historitë e tyre të sukseseve, por është një zonjë e thjeshtë, me dialekt shkodran, që kur interpreton përdor shqipen e njësuar, qartë e bukur.

Linjën e mori përsëri Agimi. Nuk dija ku ishte kjo radio, por mënyra si e kishin organizuar programin më pëlqeu. E ndoqa deri në fund. Ishte vërtet një program që përhapte vlera. Në fund njoftuan mbylljen dhe lanë takim me dëgjuesit të premten në orën...

E prita të premten me padurim. Doja ta ndiqja që nga fillimi këtë program të bukur, me këta drejtues dhe interpretues të përkryer. Ashtu bëra. E premtja erdhi dhe unë u vendosa të dëgjoj radion. Radio Vlera – radio që përhap vlera!

Kërkova të mësoj ku ndodhet kjo radio, pasi emrat e drejtuesve, Agim Gashi e Lirije Bimi, i mësova nga interpretimet. Nuk ngurrova dhe ua kërkova miqësinë në Facebook, vetëm për mënyrën e bukur të drejtimit dhe interpretimit të programit. U bëra mik virtual me këta dy drejtues. Mësova se radioja ndodhet në Saint-Louis, Alsace, Francë, me Kryeredaktor Agim Gashin.

Që atëherë, vazhdoj të ndjek me shumë dëshirë emisionet e Radio Vlerës. Më pëlqen jashtëzakonisht interpretimi i aktores së talentuar Lirije Bimi: një zë timbues, me diksion të pastër e interpretim me pasion. Ajo zgjedh e promovon poezi nga shumë poetë, duke përzgjedhur më të bukurat, dhe për dy orë rresht, bashkë me moderatorin Agim Gashi, përhapin përmes valëve të radios pjesë nga kultura jonë kombëtare. Mësova gjithashtu se edhe Kryeredaktori Agim Gashi është poet.

Jam i bindur se dëgjuesit shtohen çdo ditë. Mjafton ta dëgjosh një herë zërin e aktores Lirije Bimi dhe ke për ta ndjekur gjithmonë, edhe nëse nuk je poet apo nuk ke poezi për t’u interpretuar.

Më pas, përmes Facebook-ut, mësova se Lirija është edhe poete. Kam lexuar shumë poezi të saj, të cilat ajo rrallë i publikon. Me shumë modesti thotë se “ndoshta nuk janë të bukura”,  them ndërsa unë them të kundërtën – janë shumë të bukura!

Poetja dhe interpretuesja Lirije Bimi, edhe pse për dy orë çdo të premte nuk lodhet duke interpretuar me pasion poezitë e të tjerëve, poezi të saj pothuajse nuk reciton kurrë. Kjo tregon se ajo është një zonjë modeste dhe e talentuar.

Së fundi, ka filluar me pasionin e saj të realizojë video me poezi nga autorë të ndryshëm. I bën shumë të bukura – me qetësi, ndjenjë e frymëzim, duke bërë që poezitë tona të duken sikur një dorë e padukshme i ka zbukuruar. Ajo u jep vargjeve shpirt, frymë e ndjesi.

Në punën e saj si moderatore dhe interpretuese, ka fituar përvojë të gjatë, duke punuar në radio të ndryshme si Zëri i Arbërit, Radio Lyra, dhe së fundi, në Radio Vlera.

Tuesday, October 14, 2025

Adem GASHI - Agim GASHI zëri i Drenicës dhe i shqiptarizmës në diasporë

Adem GASHI
 







  


Shkruan : Adem GASHI

Agim Gashi lindi në fshatin Kryshec të Drenicës, në fshatin e patriotit Ali Gashi, Pandeli Sotirit të Drenicës, i cili hapi s    hkollën e parë fillore në Cikatovë të Re të Drenasit, në një mjedis të njohur për tradita, punë e ndjenjë të thellë atdhedashurie.

Shkollën fillore e mbaroi në Polac, ndërsa gjimnazin në Skënderaj, ku dallohej për dashurinë ndaj letërsisë dhe fjalës shqipe dhe talentin për ta mbëltuar këtë. Kjo prirje e hershme e çoi natyrshëm drejt studimeve në Fakultetin Filologjik të Universitetit të Prishtinës, në degën e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe, prej nga doli me përkushtim për arsimin dhe kulturën kombëtare.

Pas studimeve, filloi punën si mësues, duke u përkushtuar me dashuri brezave të rinj. Më vonë, në vitin 1986, ai u punësua në ndërmarrjen “Kosovatrans” në Skënderaj, ku punoi me nder e përkushtim deri në vitin 1990. Me vendosjen e masave të dhunshme serbe, u largua nga puna, një fat i përbashkët i shumë intelektualëve shqiptarë të asaj kohe. Kjo periudhë e vështirë e detyroi të marrë rrugën e mërgimit, dhe në gusht të vitit 1991, Agimi emigroi fillimisht në Gjermani, e më pas në Francë, ku jeton e krijon edhe sot.

Por mërgimi nuk ia shoi dashurinë për gjuhën dhe atdheun. Në Francë, ai vazhdoi misionin e tij të shenjtë si mësues, duke u bërë një urë lidhëse mes brezave të rinj dhe gjuhës amtare. Në qytetin Montbéliard, për vite të tëra dha mësim në shkollën me mësim plotësues në gjuhën shqipe, duke ndihmuar fëmijët e mërgimtarëve të ruajnë lidhjen me kulturën, traditën, identitetin dhe historinë e tyre.

Krahas punës në arsim, Agim Gashi është i njohur edhe si shkrimtar, poet dhe satirist. Ai ka botuar disa libra për fëmijëetë rritur,në të cilat gërsheton shpirtin lirik, humorin dhe reflektimin e thellë. Ndër ta spikat libri për fëmijë “Gjysh të kam shoqe”, i mbushur me ngrohtësi e dashuri, si dhe përmbledhja “Fjalë me rrënjë”, që mbledh aforizma e vargje satirike me frymë popullore dhe mendim të mprehtë dhe librin me poezi "Lisi dëshmitar". Poezia e tij flet për njeriun, për vendlindjen, për lirinë dhe për jetën; në çdo varg ndien frymën e Drenicës krenare, e fortë dhe e përvuajtur njëkohësisht.

Përveç krijimtarisë letrare, Agimi është edhe themelues dhe kryeredaktor i Radio Vlera , nëpërmjet sëcilës i ka dhënë zë kulturës, poezisë, artit dhe historisë sonë kombëtare. Përmes kësaj radioje, ai ka përhapur fjalën shqipe në mërgim me të njëjtin shpirt si në atdhe, duke u bërë zë i gjallë i dashurisë për Kosovën dhe për njerëzit e saj.

Sot, Agim Gashi mbetet një ndër figurat më të respektuara të kulturës drenicake në diasporë. Ai është shembulli më tipik i njeriut që nuk u dorëzua përballë vështirësive, që e ktheu mërgimin në mision kulturor dhe fjalën në dritë shprese. Në krijimtarinë e tij gjallëron një Kosovë që këndon edhe në dhimbje, një Drenicë që nuk hesht kurrë, dhe një shpirt që e mban gjallë gjuhën shqipe kudo ku rreh.